рядко ме боли глава, но като почне…
юли 3rd, 2009… няма спиране. боли ме дори насън. напрежението си казва думата. не напразно от два дни сънувам, че ми тече кръв я от носа, я от ушите.
сега знам, че едно прекъсване, от порядъка на час, сока на един грейпфрут и малко асани ще ми помогнат много повече отколкото саридона, енергийните гаргари и упорстването пред екрана, но тъпото парче в мен си държи на ината.
искам да живея вредно и тва си е.
ако малко по-късно тази нощ ме видите някъде да смуча нещо от черно кенче с мрачно изражение на лицето, по-добре ме подминете.